Osiedle Jazdów

Warszawskie osiedle Jazdów jest unikatowym miejscem na planie stolicy. Chociaż kolonia miała być rozwiązaniem tymczasowym, istnieje do dziś stanowiąc swoistą enklawą w wielkim mieście.

Osiedle Jazdów

Po wyzwoleniu Warszawy w styczniu 1945 roku w zniszczonej stolicy panował „głód” mieszkań. Położona na terenie dawnego Szpitala Ujazdowskiego kolonia domków fińskich było pierwszym osiedlem wybudowanym w zrujnowanej Warszawie.

Drewniane domy wchodzące w skład tej kolonii pochodziły z reparacji wojennych, jakie Finlandia była zmuszona zapłacić po II wojnie światowej na rzecz Związku Radzieckiego, który w marcu 1945 roku przekazał je w darze Warszawie. Już lipcu tego roku wprowadzili się pierwsi mieszkańcy – pracownicy Biura Odbudowy Stolicy.

Osiedle Jazdów, wzniesione według planów jako rozwiązanie tymczasowe, miało zostać rozebrane po wykonaniu planu sześcioletniego. Jednak decyzję o rozbiórce zabudowań odkładano kilkakrotnie, w efekcie czego osiedle było określane w ówczesnej prasie mianem trwałej prowizorki.

Większość domków fińskich rozebrano w latach 1967-1971 w związku z budową ambasady francuskiej (przy ul. Pięknej) oraz Trasy Łazienkowskiej. Rozbiórka kolejnych kilkunastu domków nastąpiła w latach 2005-2007 w związku z budową ambasady niemieckiej. Zachowane w obecnym kształcie Osiedle Jazdów stanowi ciekawostkę urbanistyczną warszawskiego Śródmieścia.